محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
177
ضياء العيون ( فارسي )
با جرك باشد و محتاج بجلا باشد استعمال توان كرد و بنا بر قول رازى در مراهم اثبات لحم توان به كار داشت قليميا بعضى گويند كه هر چيزى كه گداخته شود خبث ان قليمياست و مشهور انست كه قليميا عملى دود زر و نقره و مس و ثقل آنست و معدنى نيز باشد و كويند در جزيره قبرس در آب قليمياى يابند و آن بهتر است از همه طبيعت وى مايل باعتدال بود در كرمى و سردى و خشك بود در و جلاسى و تجفيفى باشد جرب را و ريشهاى كه با رطوبت باشد نافع بود و جرك از جراحتها پاك كند و كوشت زايد را بخورد و قروح بد را مندمل سازد قلى نيكوتر ان بود كه اشنان گيرند گرم است در چهارم و خشك است محرق و اكال بود زياده از نمك جرب را نافع بود و گوشت زايد را بخورد و بر سعفه و قوبا طلا كردن نافع بود قسط شيرين بود و تلخ و عربى كه آن را بحرى گويند گرم و خشك است در سوم